Mimo upływu lat temat armii gen. Władysława Andersa pozostaje jednym z najdonioślejszych zagadnień z zakresu historii Polski w XX wieku. Przede wszystkim wynika to z pochodzenia większości (a w późniejszym okresie dużej części) żołnierzy − ofiar sowieckiego imperium NKWD, łagierników i zesłańców. Po wtóre, droga przebyta przez podkomendnych gen. Andersa po opuszczeniu „nieludzkiej ziemi”, przez Iranu, poprzez Irak, Transjordanię, Palestynę, Liban i Egipt. Osobnym zagadnieniem pozostają walki słynnej Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w Libii. Jednostka ta w maju 1942 roku, tworząc wraz z innymi pododdziałami 3. Dywizję Strzelców Karpackich, zespoliła się z pozostałymi jednostkami podległymi gen. Andersowi. Pozostaje wreszcie zaszczytny udział 2. Korpusu gen. Andersa w kampanii włoskiej, od walk nad rzeką Sangro poprzez legendarną już bitwę o Monte Cassino, aż po operację bolońską. Po zakończeniu drugiej wojny światowej 2. Korpus gen. pozostawał Andersa ostoją dążeń niepodległościowych, co wyraziło się m.in. poprzez misję i ofiarę rotmistrza Witolda Pileckiego, a także poprzez najmniejszą w Polskich Siłach Zbrojnych skalę powrotów do zniewolonego kraju (dotyczyło to zwłaszcza żołnierzy, którzy przeszli przez Rosję). Autor książki prof. Zbigniew Wawer jest najbardziej znanym, liczącym się znawcą dziejów armii gen. Andersa i to już od okresu Armii Polskiej w ZSRR aż po ostatni okres istnienia 2. Korpusu Polskiego. Dodać trzeba, że prof. Wawer jest autorem podstawowych opracowań na temat największej i najsłynniejszej bitwy 2. Korpusu – o Monte Cassino. W swojej pracy badawczej i pisarskiej, stojącej merytorycznie na bardzo wysokim poziomie, sięga po różnorodne źródła z szerokim wykorzystaniem najcenniejszych archiwaliów, jak i relacji świadków (dziś już na ogół nieżyjących). Jego prace są dobrze znane historykom i miłośnikom historii.
dr hab. Tadeusz Kondracki